فکرتی نو باید(متن سخنرانی درآغاز نشست سراسری تحکیم)

درود بر دوست و همراهمان علی نیکونسبتی که شجاعتش مثال زدنی است و روحیه اش شورانگیز. رفیقی که بی باکانه و جسورانه راه ناهموار آزادی را می پیماید. در فضای سرد و یاس آلود آنچنان گرم و پرامید گام می نهد که هیچ سیاه جامه ا ی را یارای زانو زدنش نیست.بزرگ مردی که با فریاد طنین افکنش سکوت شبهای بی ستاره آسمان کویر علم و دانش را با نمایان ساختن ستاره داران محروم از تحصیل در هم شکست تا باور کنیم آسمان ایران گرچه پرستاره است ولی زمینش کویری است.
او امروز میهمان 3 دانشجویی است که میزبانی کسی را به ضیافت نشسته اند که در دفاع از بی پناهی آنان ذره ای دریغ نکرد. هرچند که او بی گمان لحظات سختی را می گذراند اما دل نگران او نیستیم که به استواریش ایمان داریم.